امروز : چهارشنبه ۲۳ آبان ۱۳۹۷

live

تأملی بر ارتقای بازدهی نیروی انسانی در توسعه اقتصادی کشور

نیروی انسانی به عنوان ارزنده‌ترین سرمایه هر جامعه‌ای، از عناصر تعیین‌کننده در تسهیل روند توسعه اقتصادی کشور به شمار می‌رود

همواره از کشور ایران، به عنوان یکی از حوزه‌های جغرافیایی بسیار غنی از حیث منابع زیرزمینی یاد می‌شود، به واقع در میان بخش قابل توجهی از افکار عمومی جامعه، خصوصیت ویژه این مرز و بوم به منابع نفت و گاز، معادن، جنگل ها، دریا و… خلاصه می‌شود و البته در میان عوام، این عناصر، مولفه‌ای تعیین کننده در توسعه اقتصادی کشور به شمار می‌روند.

علی رغم نقش انکار ناپذیر این منابع به عنوان ثروت عمومیِ کشور در تسهیل فرآیند توسعه اقتصادی بنابراین ارزنده‌تر از این منابع و معادن، این نیروی انسانی نخبه، توانمند و مبتکر جامعه است که به عنوان برگ برندة شتاب فزاینده‌تر توسعه اقتصادی جامعه، نقش آفرینی می‌کند این قاعده نه تنها در خصوص ایران، بلکه در میان تمامی کشور‌های توسعه یافته جهان به اثبات رسیده است، امری که جوامع پیشرفته جهان با اتکای به آن به شکوفایی و توفیقات بسیاری نائل شده اند.

در دوارن معاصر، نیروی انسانی، اصلی‌ترین و ارزشمندترین ثروت و سرمایه هر کشوری محسوب می‌شود و کشور‌های مقتدِرِ بسیاری در جهان، همچون کره جنوبی، ژاپن، آلمان و… بدون برخورداری از منابع زیرزمینی قابل توجه (همچون نفت، گاز، مس، طلا، سنگ‌ها و جواهرات قیمتی و…) با اتکای به نیروی انسانی توانمند، کارا و نخبه، به چنان رتبه‌های برجسته‌ای در نظام اقتصادی جهان دست یافته اند که از آن‌ها به عنوان بازیگران اصلی اقتصاد بین المللی یاد می‌شود.

خوشبختانه، ایران اسلامی، به موازات برخورداری از منابع غنی زیرزمینی از حیث نیروی انسانی نخبه و تحصیلکرده نیز توانمند محسوب می‌شود و در صورت تعریف و طراحی، برنامه‌های هدفمند و هوشمندانه، می‌توان به دستاورد‌های بسیاری در بخش‌های گوناگون، من جمله اقتصادی دست یافت اساسا تاکید دلسوزان نظام و انقلاب در استفاده از نیرو‌های جوان، انرژیک، پویا و توانمند در عرصه‌های گوناگون، ریشه در اعتقاد به این قاعده (سرمایه انسانی و نقش آن در توسعه) دارد.

البته طرح این موضوع به معنای نادیده انگاشتن نیروی انسانی با تجربه، مُجَرَب و پخته در دایره مذکور (سرمایه انسانی) نیست و یقینا قرار گرفتن دو عنصر جوانان جویای نام و پر انرژی در کنار عناصر با تجربه ومجرب به توفیقات بسیار ارزنده‌ای منتهی خواهد شد، اما متاسفانه بافت و ترکیب مدیریتی کشور و در نظر گرفتن سن و سال مدیران و مسئولان نهاد‌ها و عرصه‌های مدیریتی، موید این واقعیت تلخ است که در انتصابات آنچنان که باید به این امر مهم توجه نشده، اصلی که مقام معظم رهبری نیز به عنوان عالی‌ترین مسئول نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران نیز بار‌ها به آن تاکید نموده‌اند (منظور نظر تاکیدِ بر نیرو‌های جوان و پرتوان است)، اما در مقام عمل توجه چندانی به این رهنمود حکیمانه نشده است.



نظرات

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز با * علامت‌گذاری شده‌اند .

* نام :
* ایمیل :
وب سایت :